„@lgorytm” i o byciu technicznym

Kilka miesięcy temu (a dokładniej w poście o postanowieniach noworocznych) napisałem o konkursie pt. "@lgorytm". Jest to konkurs informatyczny dla mojego powiatu czy województwa - już nie pamiętam. Z mojej szkoły startuje tylko 4 uczniów - Ja, Pavlick, Karlo no i nasz pomocnik od sprzętu - Kuba (o którym już wspominałem na blogu, odnośnie afery z kabelkiem). Czyli główni "techniczni" w szkole.

Dlaczego główni? Ponieważ w mojej szkole nikt się tym nie interesuje. Pavlick odziedziczył tę funkcję po bracie, ja też coś nie coś wiedziałem o sprzęcie, Karlo był że tak ujmę "na doczepkę". Niestety, wszyscy trzej jesteśmy kończymy w tym roku Gimnazjum, więc trzeba było wyznaczyć jakiegoś zastępcę - wybór padł właśnie na Kubę. I tym sposobem wszystkie dyskoteki, apele i inne uroczystości musimy się nimi zająć... Ale plusami tej roboty jest dostęp do każdego miejsca w naszej szkole. Na przykład szykuje się duża uroczystość, uczniowie jeszcze nie mogą wchodzić na aule. Podchodzimy do szklanych drzwi, które pilnuje jedna z "pań sprzątających", pukamy w szybę.

- Czego chcecie?
- Techniczni
- A to właźcie.

Tylko jedno słowo. A ile może zdziałać?

Także bycie technicznym ma swoje plusy, jednak są i minusy - gdy idę na dyskotekę, to przychodzę wcześniej przed innymi, a wychodzę jako ostatni (no, czasami uda mi się wcześniej wyrwać, więc składanie sprzętu zostawiam reszcie - za to wielkie dzięki "chłopacy" ).

Uff, rozpisałem się o byciu technicznym, a muszę coś nie coś sobie przypomnieć z algorytmów - w tamtym roku zabrakło mi 1pkt, właśnie przez zadanie z algorytmami. No i może po konkursie kupię jakąś tanią klawiaturę, bo w obecnej wysiadła mi 2 od góry ścieżka, więc niektóre znaki muszę kopiować z "Mapy znaków". Ja to mam szczęście...

No to pozdrawiam, jutro napiszę coś nie coś o tym, jak mi poszło